Ciepły balsam
Najpierw idzie ciepło żywicy — gęste, słodkie, stare. Jak miód zapomniany w drewnianej misie na tysiąc lat.
Kadzidło otwiera niebo. Mirra trzyma Cię przy ziemi.
Dzika mirra z Sokotry, jemeńskiej wyspy, na której co trzecia roślina nie rośnie nigdzie indziej na świecie. Zbierana tam ręcznie, potem sortowana w naszej pracowni w Omanie.
Gorzkawa, kiedy się zajmuje, potem balsam, ciemna ziemia i dym, który trzyma się nisko i czuć go jeszcze rano.
Ten zapach wydał mi się dziwnie znajomy, jakby moje ciało pamiętało go, zanim mój umysł zdążył go rozpoznać.
Utrzymuje się godzinami. Rano wciąż go czuję.Marek J. · Kraków, Polska
mirra i kadzidło są dla siebie stworzone.Hanna · Katowice, Polska
Trzecia paczka. Tak teraz kończę dzień.Jakub · Stały klient, Wrocław
Łzy mirry są twardsze niż kadzidła. Zbyt mocny, bezpośredni żar spala je, zanim zdążą oddać zapach. Połóż płytkę mikową na przyprószonym popiołem węgielku i grzej powoli — na tym polega cała sztuka.
Nie, jeśli użyjesz miki. Położona na węgielku ogrzewa żywicę, zamiast ją palić, więc czujesz zapach, a dymu prawie nie ma. Jedna łza to naprawdę wszystko, czego potrzebuje mały pokój. Trzyma się godzinę albo dwie, a potem cichnie.
Jedna łza. Dwie, jeśli pokój jest duży. Prawie każdy za pierwszym razem bierze garść, a pięć minut później otwiera okno. Zacznij od jednej, poczekaj chwilę i dołóż drugą tylko wtedy, gdy naprawdę chcesz więcej. Przy codziennym paleniu jedna torebka starcza na około dwa do czterech tygodni.
Drzewo rośnie dziko na wyspie Sokotra. Nikt go nie sadzi ani nie uprawia, więc granicą zbioru jest to, jak daleko człowiek zdoła zajść i ile uniesie z powrotem. Kupujemy od ludzi, którzy tę drogę pokonują, i kupujemy mało. Kupujemy od nich bezpośrednio od 2019 roku i płacimy powyżej ceny rynkowej. Ilości są małe, bo mały jest sam zbiór.
Z Olsztyna, a paczka wychodzi następnego dnia roboczego. Po Polsce idzie jeden, dwa dni robocze, do Niemiec i Czech dwa do czterech, do Holandii trzy do pięciu, do reszty Unii dwa do ośmiu, do Wielkiej Brytanii trzy do pięciu. Koszt dostawy widzisz przy kasie, zanim zapłacisz. W Unii nic więcej nie dopłacasz, a do Wielkiej Brytanii cło i podatki importowe są już wliczone w cenę. Przy przesyłkach do Szwajcarii, USA i Kanady ewentualne opłaty importowe pobiera kurier przy doręczeniu.
Kadzidło unosi i rozjaśnia. Mirra opada. Ciepła, ziemista, z gorzkim spodem. Trzy nuty, które rozwijają się, kiedy dym osiada blisko.
Najpierw idzie ciepło żywicy — gęste, słodkie, stare. Jak miód zapomniany w drewnianej misie na tysiąc lat.
W dymie od razu czuć gorycz — gęstą, żywiczną, ciężką w dobrym sensie. Ziemia pod świątynią.
Koniec zostaje nisko. Suszona śliwka, ciemne drewno, ślad słodyczy pod spodem. Dym nie ucieka pod sufit. Zostaje przy Tobie.
Wybierz sposób użycia poniżej.
Wybierz swój rytuał:
Rozpal węgielek na zewnątrz albo przy otwartym oknie. Daj mu kilka minut, aż pokryje się biało-szarym popiołem. W tym czasie się wycisz.
Połóż jedną łzę na rozżarzonym węgielku. Dym ruszy powoli i zacznie osiadać nisko, wokół Ciebie.
Zamknij oczy. Oddychaj powoli. Pozwól, żeby ciepły, gorzki dym osiadł nisko wokół Ciebie.
Dodaj jeden mały kawałek do ciepłej wody. Zamieszaj delikatnie, aż woda zacznie mętnieć.
Przykryj i odstaw. Woda robi się bursztynowa i mętna — to żywica oddaje jej swoje.
Płucz usta przez 30 sekund, potem wypluj. Gorzki, żywiczny napar, znany na długo przed pastą do zębów. Nie połykaj.
Kadzidło unosi. Mirra trzyma. To żywica na to, co musi przez Ciebie przejść — na żal, na ciężar, na rzeczy noszone o wiele za długo.
Słowo „mirra” znaczy „gorzka”. To zawsze była żywica przejść i zakończeń. Kiedy coś jest gotowe odejść — żal, uraza, wersja siebie, z której się wyrosło — mirra trzyma drzwi otwarte.
Od ponad 4000 lat mirra jest blisko ciała: oleje do namaszczania, perfumy, ostatnie obrzędy. Kadzidło unosi się w górę, mirra zostaje blisko. Ciepła, gorzka, tuż przy skórze.
Dym kadzidła idzie w górę. Dym mirry zostaje nisko i owija się wokół Ciebie. Nie wyciąga Cię z ciała — sprowadza Cię do niego z powrotem. Jeśli mieszkasz głównie w głowie, to jest droga powrotna.
Kadzidło otwiera niebo
Mirra trzyma Cię przy ziemi
Praca nad sobą odrobiona. Medytacja. Rytuały. A i tak coś się chwieje — jakby grunt był o krok dalej, niż powinien.
Wchodzisz do pokoju i od razu czujesz, co czują inni. Po rozmowach nie masz już siły. Nosisz ciężar, który nie jest Twój. Twoje granice zrobiły się przepuszczalne.
Wszystko działa. Robisz swoje, ludzie widzą osobę spełnioną. A pod spodem coś jest luźne. Jakby całe życie toczyło się pół metra nad ziemią, w oczekiwaniu na lądowanie.
Nie pamiętasz już, jak to jest być u siebie. Poczuć stopy na podłodze i wiedzieć: to jest dom.
Ciało potrzebuje czegoś, czego umysł nie umie mu dać. Ciężaru. Ciepła. Dymu znanego od tysiącleci, który mówi do tej części Ciebie, która była tu przed słowami.
Natura nie stworzyła Cię do unoszenia się. Stworzyła Cię do zapuszczania korzeni.
Co się dzieje, gdy palisz mirrę? Zapach to dopiero początek.
Chwilę po zapaleniu powietrze gęstnieje. Nie robi się ciężko — robi się pewnie. Dym zostaje nisko, osiada blisko i owija się wokół Ciebie jak coś bardzo starego, co zna Twoje imię.
Zapal jeden kawałek o zachodzie. Pozwól dymowi osiąść wokół Ciebie. Posiedź z nim, aż zniknie ostatnia smuga. Dzień kończy się tutaj.
„Rano palę kadzidło, żeby się oczyścić. Wieczorem mirrę, żeby zejść na ziemię. To teraz zamknięcie mojego dnia. Bez niej kładę się spać, jakbym wciąż unosiła się w powietrzu.”
Kiedy myśli nie dają Ci spokoju, mirra ściąga Cię niżej. Od tysiącleci sięga się po nią wtedy, gdy człowiek rozsypuje się na kawałki. Nie siłą, tylko ciepłem. Ciało pamięta to, o czym umysł zapomina.
„Dzięki mirze wracam do siebie, kiedy byłem wsparciem dla innych. To już nie jest kwestia wyboru. To lekarstwo!”
To zawsze była żywica żałoby, pożegnań i przejść. Kiedy coś musi przez Ciebie przejść i wyjść, mirra trzyma drzwi otwarte.
„Po śmierci mamy paliłam to każdej nocy przez miesiąc. Nie umiem tego wytłumaczyć, ale pomagało mi płakać, kiedy było trzeba, i przestać, kiedy już się wypłakałam. Jakby wiedziało.”
Od wieków mirrę pali się w żałobie, przy modlitwie i na koniec dnia.
Dziś większość mirry sprzedaje się na wagę, bez informacji o miejscu pochodzenia. U nas wiesz, skąd pochodzi.
Mirra z Sokotry, sortowana ręcznie. Bez wypełniaczy.
Zbierana z wielowiekowych drzew Commiphora na Sokotrze, w jednym sezonie w roku; potem drzewa odpoczywają.
Bez wypełniaczy, bez syntetyków. Sama zastygła żywica z drzewa.
Kupujemy ją bezpośrednio od rodzin, które zbierają ją na Sokotrze, powyżej stawki rynkowej. 5% z każdego zamówienia trafia do Fundacji Sacrasoul w Dhofarze, która sadzi młode drzewa kadzidłowe i dba o starsze.
"Sprawdziłam siedem marek, zanim trafiłam na Sacrasoul. Żadna nie jest tak czysta."
"Ten zapach zmienił moją medytację."
"Jedyna żywica, jakiej używam w studiu. Kursanci zawsze pytają, co to jest."
Nasza obietnica
Otwórz, powąchaj, spal jeden kawałek. Jeśli w Twoim pokoju nie zrobi się spokojniej, odeślij nieużywaną resztę w ciągu 30 dni od doręczenia, a chętnie zwrócimy Ci pieniądze.
Rodziny na Sokotrze ręcznie zbierają tę żywicę z dziko rosnących drzew Commiphora. Kupujemy ją od nich i sortujemy w Omanie.
Wiemy, co do Ciebie wysyłamy. Ty sprawdzisz to u siebie.
Wzajemność
Niektóre drzewa w Dhofarze są starsze niż ktokolwiek, kto dziś żyje. Pięć procent z Twojego zamówienia trafia do wspólnej puli wraz z wpłatami wszystkich innych. Z tych pieniędzy tamtejsza fundacja opiekuje się starymi drzewami, sadzi młode drzewka Boswellii i wspiera rodziny zbieraczy, które dbają o nie od pokoleń.
Na podstawie 80 ocen
Napisz, jak jest u Ciebie
Zapach mirry otula mnie jak ciepłe objęcie i trzyma mnie tak już od kilku dni. Użyłam go podczas moich warsztatów ruchu somatycznego i pogłębił całe doświadczenie, zostawiając w każdym niezapomniane wrażenie. ❤️
Kiedy palę Mirrę, śpię jak niemowlę.
Spodziewałam się czegoś słodkiego, kwiatowego, a dostałam coś ciemnego i trochę gorzkiego, więc za pierwszym razem odstawiłam ją do szafki i myślałam, że to pomyłka. Potem zapaliłam jeszcze raz, bo szkoda było, i coś zaskoczyło, sama nie wiem co. Teraz rozumiem, o co w tym chodzi, chociaż dalej uważam, że to nie jest zapach na dzień dobry. Raczej na wieczór, jak już wszyscy śpią.
Pierwszy raz zapaliłam ją wieczorem, po całym dniu sesji, i nagle zrobiło mi się miękko w gardle. Ten zapach skądś znam, tylko do dziś nie wiem skąd. W mieszkaniu jest od tamtej pory inaczej. Ciszej jakoś. Zapalam po ciężkich dniach i po chwili łapię się na tym, że oddycham wolniej. Miałam już kilka mirr. Prawie wszystkie pachniały ostro albo aptecznie. Ta nie. Gęsta, ciemna, żywa.
Dostałam ją w prezencie i długo leżała nieotwarta. Teraz zapalam po pracy. Nastrój zmienia mi się od razu. Jakbym dopiero wtedy wracała do domu ❤️
trochę mi zeszło, zanim złapałam, jak to grzać. ziarenko jest twarde i jak dasz za mocno, przypala się, zanim cokolwiek poczujesz. na mice, powoli, cierpliwie, i dopiero wtedy jest pięknie, zapach wisi potem w powietrzu godzinami. warto się na początku pomęczyć
Trzecia paczka. Pewnie nie ostatnia.
Prawie każdy pacjent pyta, co tak pachnie. Przy mirze ludzie wracają do ciała, spokojniejsi i bardziej otwarci.
Przy tym zapachu ludziom robi się łagodniej. Nie umiem tego wytłumaczyć. Po prostu tak jest.
Zapalam przed oddechówką. Ramiona ludziom same opadają.
rano wchodzę do pokoju i dalej pachnie
Do trudnych rozdziałów. Bez tego już nie siadam.
Osadza w ciele. Dokładnie o to mi chodziło
Nic wspólnego z kadzidłem. Cieplejsza, ziemista, jakby niżej.
Spotykamy się w kręgu co tydzień i mirra weszła nam w to na stałe. W tym dymie jest takie ciepło, że wszyscy w końcu siadają i milkną ✨
Jak ktoś się waha, to podpowiem: mirra z kadzidłem to jest dopiero coś. Robię jedną część mirry na trzy, cztery części kadzidła. Kadzidło ciągnie w górę, mirra ściąga w dół. Nie od dziś ta para chodzi razem.
U mnie wieczorem prawie zawsze ktoś siedzi, i odkąd palę mirrę, te wieczory inaczej schodzą. Rozmowy robią się głębsze. Koleżanka powiedziała ostatnio, że u mnie jest jak w objęciach. Myślę, że to jej zasługa 🙂
Jakość bez zarzutu, widać to i czuć. Tylko chyba nie mój zapach, za ciężki. Żona wzięła go sobie, więc się nie zmarnuje.
jestem szczęściarą znam różne kadzidła, a Mirra od początku jest dla mnie łaskawa. Szybko otuliła moje serce, duszę oraz dodała energii ciału. To był strzał w 10, gdy z obfitości żywic wybrałam intuicyjnie właśnie ją i poczułam się jak Bogini.
Tak, wieczory naleza do mirry, sypialnia przepełniona jest tym cudownym aromatem. W jej towarzystwie przygotowuje się do snu, ćwiczę, czytam, oddycham :) To rytuały, których mi brakowalo: rano do życia woła kadzidło, wieczorem mirra zamyka czas... Jestem wdzięczna nieustannie :)
Super!
Mirra była wspaniała!
I tym jest to, czego doświadczam teraz, najpierw kadzidlo, teraz mirra.... Ona szczególnie, ciepła, przytulna słodycz oferująca spokój, który biorę zachłannie. I to, o czym Pan pisał- że klamra, że kadzidlo rano, mirra wieczorem- to jest coś, czego będę pilnować. Ponieważ oba zmieniają, każde na swój sposób. Pozornie nieznane, nowe, a jednak bliskie, moje, potrzebne, nieoddawalne...
Wyświetlono 7 z 22 opinii
Żywica, po którą ludzie sięgają od tysiącleci. Ciepła, ziemista, z gorzkim spodem. Z kadzidłem tworzy parę doskonałą.
„Spokoju nigdy nie utracono,
tylko o nim zapomniano.”
Witaj
10% zniżki na pierwsze zamówienie
Kadzidło to zapach mojego dzieciństwa w Omanie. W moich listach opowiadam jego historię i pokazuję, jak w prosty sposób używać go w domu.
Coś poszło nie tak. Spróbuj ponownie.
Twój prezent jest gotowy. Dodajemy go do koszyka.
Kliknij, aby skopiować
Zestawy są już przecenione, więc kod działa na całą resztę.